فصل 2 در شروط رضاع محرم است بدان كه رضاع سبب تحريم و محرميّت است بعد از تحقق چند شرط . شرط اوّل : آنكه شير از نكاح صحيح يعنى از وطى صحيح باشد ، خواه به عقد دوام و خواه به متعه ، و خواه به تحليل يا به ملك يمين ، پس اگر شير مرضعه از غير نكاح باشد مثل درّ و نشر لبن بدون وطى و حمل ، يا اينكه از زنا بوده باشد ، رضاع در اين صورت سبب نشر حرمت نخواهد شد ، و در وطى به شبهه اقوى نشر حرمت است ؛ زيرا كه نكاح به شبهه به منزلهء نكاح صحيح است . و معتبر است در حقّ شير دهنده كه زن باشد ، پس حاصل نمىشود رضاع اگر مرد يا خنثى مشكل طفل را شير دهد . و شرط نيست در نشر حرمت بقاء مرضعه در حبالهء زوج ، پس اگر طلاق دهد زوجه را در زمان حمل و بعد از وضع حمل شير دهد رضيعى را ، يا اينكه طلاق دهد او را در حالتى كه مرضعه باشد ، يا اينكه زوج بميرد پس شير دهد بعد از انقضاء عدّه از لبن زوج طفلى را نشر حرمت مىشود . و همچنين است اگر شوهر كند آن ضعيفه و دخول كند زوج ثانى و شير